Kolor to nie ozdoba,
tylko informacja

Przekazujemy maksimum struktury przy minimum barw.
Zasady projektowe systemu kolorów AnatoBase.

W ilustracji anatomicznej kolor nie jest zwykłym wyborem estetycznym. To, jakiego koloru użyjesz, decyduje, na co uczący się spojrzy najpierw, a na co później. AnatoBase używa koloru jako narzędzia przekazu informacji. Przedstawiamy system kolorów oparty na trzech zasadach.

Szara baza

Neutralna cała struktura

Kolor główny

Uwydatnia strukturę, którą masz właśnie obejrzeć

Kolor pomocniczy

Wyróżnia też struktury połączone z kluczową

Przedstawienie na szarej bazie

Ogólna struktura w tonacji szarej · minimalny kontrast jasności · bez nadmiaru bodźców wzrokowych

Szarość to najbardziej neutralny kolor, który nie zakłóca formy. Używamy jej jako koloru odniesienia dla każdego przedstawienia ciała, by podstawowa struktura była rozpoznawana stabilnie. Gdy każda struktura ma własny kolor, jest barwnie, ale ginie w tym to, na co naprawdę trzeba patrzeć. AnatoBase ujednolica ton podstawowy do szarości, a kolor stosuje tylko tam, gdzie trzeba patrzeć, tak by wzrok uczącego się skupiał się na formie i kluczowej strukturze.

Przedstawienie struktury ciała na szarej bazie

Uwydatnienie kolorem głównym

Kolor tylko dla funkcjonalnie ważnych mięśni, kości i struktur · wyraźne odróżnienie od otoczenia · zasada minimum kolorów

Kolor główny to nie ozdoba, tylko wizualny sygnał, który mówi, „jaką strukturę oglądać teraz”. Gdy na szarym tle kolorem pokryjemy tylko strukturę do obejrzenia, wzrok uczącego się naturalnie biegnie w to miejsce. Nawet w złożonym obszarze, gdzie nakłada się kilkadziesiąt mięśni, kolor główny jest jasnym wskazaniem: „spójrz teraz na to”. Ograniczyliśmy zbędne użycie koloru, by zwiększyć skuteczność przekazu.

Uwydatnienie wybranej struktury kolorem głównym

Kolor pomocniczy

Drugi kolor dla struktur połączonych z kluczowym mięśniem · oznaczanie par, jak przyczep początkowy i końcowy · ton o stopień cofnięty względem głównego, by zachować hierarchię

Są chwile, gdy jeden kolor główny nie wystarcza. Na przykład trzeba pokazać też relację struktury kluczowej z tym, od czego mięsień się zaczyna i gdzie się kończy. Wtedy używamy koloru pomocniczego. Jeśli kolor główny wskazuje mięsień do obejrzenia, kolor pomocniczy wyróżnia struktury, na które trzeba patrzeć razem z nim, jak kość, do której mięsień się przyczepia. Liczbę kolorów nadal utrzymujemy na minimum, a kolor pomocniczy ma ton o stopień cofnięty względem głównego, by hierarchia spojrzenia się nie zaburzyła.

Przedstawienie z kluczowym mięśniem oraz przyczepem początkowym i końcowym oznaczonymi kolorem pomocniczym

„Dobra ilustracja anatomiczna nie pokazuje wszystkiego, tylko dokładnie to, na co trzeba patrzeć teraz. Kolor jest najsilniejszym narzędziem, które pomaga w tym wyborze.”

AnatoBase Art Direction

Zasady projektowania kolorów

Szarością stabilizujemy całość, kolorem głównym wskazujemy sedno, a kolorem pomocniczym odróżniamy struktury połączone. Te trzy warstwy to cały system kolorów AnatoBase. Dążymy nie do efektowności, tylko do wyrazistości.